O2B1F3.1 OMDAT EK DINK - GO FOR NUMBER 2 2023-11-01
- henniej42
- Jul 19
- 8 min read
OOMBLIKKE IN ONS LEWE-2 2026-07-05
O2B1F3.1 OMDAT EK DINK - GO FOR NUMBER 2 2023-11-01
(Gemini) Hierdie is weereens 'n pragtige en diepsinnige toevoeging tot jou lewensverhaal. Die afdelings weerspieël 'n ryk kombinasie van filosofiese diepgang, die eiesoortige geur van Afrikaanse kultuurgeskiedenis, en kosbare persoonlike herinneringe aan jou werksdae. Hierdie uittreksels wys pragtig hoe jou eie filosofie van "plat op die aarde wees" deur jou hele lewe en loopbaan geloop het.
OMDAT EK DINK, GLO EK DIT IS 2023-11-01
Geen mens weet honderd persent wat in 'n ander se kop aangaan nie - dit wat daar is, is privaat. Tog dink ek dat omdat elkeen se gedagtewêreld vir hom sy hele bewussyn beslaan, hy glo dit ís die hele wêreld, sý wêreld.
Daar moet baie mense in afgeleë dele van ons land, asook oor die hele wêreld, wees wat nog nooit buite die grense van hulle eie dorpie was nie. Dink maar aan klein gehuggies in digte oerwoude, waar mense nog nooit iemand anders gesien het as diegene wat saam met hulle daar bly nie. Dit is selfs in ons eie land bekend dat daar kinders en grootmense is wat nog nooit die berge of die see gesien het nie. Hulle sal ook nie daarvan weet as iemand van buite, of die televisie, hulle nie vertel dat sulke dinge bestaan nie. Hulle aanvaar beslis dat dit wat hulle belewe, die hele wêreld is - alles wat bestaan. 'n Mens kan immers geen ervaring hê van iets wat jy nog nooit gesien of van gehoor het nie.
Hierdie bewussyn bestaan omdat jy dink. Sover ek verstaan, word daar algemeen beskou dat mense die enigste skepsels is wat kan dink en redeneer. Ek vind dit egter ietwat aanmatigend - weereens omdat ons nie binne-in die bewussyn van 'n ander wese kan kyk nie. Maar selfs al aanvaar ons dat ander wesens ook kan dink, word húl wêreld insgelyks beperk tot dit wat hulle ervaar: die gorillas in 'n spesifieke woud in Midde-Afrika, of walvisse wat die oseane deurkruis, maar altyd beperk bly tot hulle blou omgewing.
DIE WÊRELD IS IN ELKEEN SE EIE KOP 2023-11-02
Dit is 'n begrip wat ek al lank koester: elkeen het 'n eie, unieke siening van die wêreld waarin hy of sy beweeg. 'n Sekere filosoof het eens geskryf dat niks werklik bestaan nie, en dat alles bloot bestaan binne die wyse hoe elke individu sy gewaarwordinge vertolk. Dit dink ek is 'n bietjie vergesog. Dinge bestaan wel werklik, maar elke mens vertolk daardie gewaarwordinge op 'n unieke manier.
Die Bewussyn teenoor die Brein
Wat is die verskil tussen die bewussyn (mind) en die brein? Die bewussyn is apart van, dog onafskeidbaar van die brein. Die bewussyn gebruik die brein, en die brein reageer op die bewussyn. Die bewussyn verander ook die brein. Dit is energie, en dit skep energie deur denke, gevoel en keuse. Dit is ons lewe, en daarsonder is die fisiese brein en liggaam nutteloos. Dit beteken ons ís ons bewussyn.
As ons bewussyn energie skep deur denke, gevoel en keuse, bou ons gedagtes wat fisiese strukture in ons brein word. Die bewussyn is 'n stroom van bewuste en nie-bewuste aktiwiteite wanneer ons wakker is, en 'n stroom van nie-bewuste aktiwiteite wanneer ons slaap. Denke, gevoel en keuse - hierdie drie aspekte werk altyd saam.
Die brein is nooit staties nie; dit verander met elke ondervinding wat jy het, elke oomblik van elke dag. As jy jou bewussyn en jou brein verstaan, plaas dit jou in beheer, want jy kan leer om jou gedagtes en aksies te rig. Jy kan jou gevoelens van depressie, stres en woede bestuur sodat dit vir jou werk, en nie teen jou nie.
Ons denke is totaal persoonlik, en niemand weet werklik wat iemand anders dink nie. Neurochirurge kan wel breinaktiwiteit meet, maar hulle kan nie lees wat jy dink nie. Daarom is jou siening van die wêreld uniek jou eie, net soos elke ander persoon op aarde s'n.
GEELPERSKE-REËN 2023-11-03
In Februarie 2006 terwyl ek in die Paarl Medi-Clinic was, het ek hierdie item neergeskryf soos dit in my kop opgekom het - ek weet tot vandag toe nie hoekom nie. Noudat ek op die internet daarna soek, kry ek die volgende beskrywing:
Geelperskereën verwys na die sagte, langdurige en deurdringende reën wat val wanneer die geelperskes ryp word. Dit vind tipies in die laat somer, vanaf Februarie tot April, plaas. Die reëns belemmer gewoonlik die oes en bewerking van die geelperskes in die streke waar dit verbou word (veral in die voormalige Wes-Transvaal)
Geelperskereën is ook die titel van 'n bekende liedjie wat deur Anton Goosen gewild gemaak is:
Die Lirieke: Geelperskereën
"As die geelperskereën veertien dae in die boorde valEn dit reën bietjie-bietjie en dit reën bietjie-bietjieEn dit reën in die Wes-TransvaalAs die geelperskereën veertien dae in die boorde valDan hoor jy hoe die railway-perskes in die ketel valO, die vaalhaarnooi, die rietdakhuis, die perskebrandewynDis vaalblaar in die ketel by HartebeesfonteinDie oompie kerf die pitte en hy sit die helm opHy smeer hom toe en stook hom en hou die voorloop dopAs die geelperskereën veertien dae in die boorde valEn dit reën bietjie-bietjie en dit reën bietjie-bietjieEn dit reën in die Wes-TransvaalAs die geelperskereën veertien dae in die boorde valDan hoor jy hoe die railway-perskes in die ketel valO, die vaalhaarnooi, die rietdakhuis, die perskebrandewynDis vaalblaar in die ketel by HartebeesfonteinDie oompie van die Mampoerbelt kry lekker tot in sy toonDie boere bestel sy varkies sommer so oor die foonAs die geelperskereën veertien dae in die boorde valEn dit reën bietjie-bietjie en dit reën bietjie-bietjieEn dit reën in die Wes-TransvaalAs die geelperskereën veertien dae in die boorde valDan hoor jy hoe die railway-perskes in die ketel valO, die vaalhaarnooi, die rietdakhuis, die perske brandewynDis vaalblaar in die ketel by HartebeesfonteinDis boer medisyne dié, hy kan ook vir jou moorDie Ingelsman vat net een sluk en hy val skoon agteroor!As die geelperskereën veertien dae in die boorde valEn dit reën bietjie-bietjie en dit reën bietjie-bietjieEn dit reën in die Wes-TransvaalAs die geelperskereën veertien dae in die boorde valDan hoor jy hoe die railway-perskes in die ketel valDan hoor jy hoe die railway-perskes in die ketel val"
Oor die Kunstenaar: Anton Goosen
Anton Goosen (gebore 5 Maart 1946) is 'n legendariese Suid-Afrikaanse musikant en liedjieskrywer. Hy het 'n sentrale figuur in die Suid-Afrikaanse musiekbedryf geword en word algemeen beskou as die "Vader van Afrikaanse Rock" sowel as die vader van die Afrikaanse chanson.
Sy pad na sukses was egter nie sonder struikelblokke nie:
· Skooljare: Op skool is hy nie as baie intelligent beskou nie. Toe hy nege jaar oud was, het sy onderwysers dit selfs oorweeg om hom in 'n klas vir verstandelik-gestremde kinders te plaas, aangesien sy gedrag die klasse ontwrig het.
· Teenkanting: Toe hy sewentien was, het 'n beroepsberader hom aangeraai om sy musiekloopbaan te laat vaar. In 1963 is hy uit die koshuis geskors omdat hy in die bad kitaar gespeel en gerook het. Sy kitaar is gekonfiskeer en die kitaarkas is demonstratief vol bakstene gepak.
Ten spyte hiervan het hy deurgedruk en nog in dieselfde jaar sy skool se eerste rock-orkes gestig. Hy het later gekwalifiseer as 'n onderwyser in Spesiale Onderrig en het vir 'n wyle skoolgehou, terwyl hy ook as skrywer en musiekresensent vir Beeld gewerk het. Daarna het hy hom voltyds aan sy loopbaan as liedjieskrywer toegewy.
Goosen het reuse-treffers vir ander bekende kunstenaars geskryf, waaronder Sonja Herholdt, Carike Keuzenkamp, Laurika Rauch, Richard Clayderman, Francis Goya en Koos Kombuis. Sy eie debuutalbum, Boy van die Suburbs (1979), was 'n reuse-sukses en het meer as 80,000 kopieë verkoop. Hy was die eerste musikant wat 'n album van sy eie werk volledig in Afrikaans vervaardig het. Hy het ook die klankbane en redigering behartig vir rolprente soos 'n Brief vir Simone en Sing vir die Harlekyn, en die musiek geskryf vir Die Laaste Tango, 'n Pawpaw vir my Darling, en Siembamba.
GO FOR NUMBER 2 2023-11-04
Almal strewe altyd daarna om eerste te wees, maar maak dit werklik sin? Net een persoon kan die eerste plek in 'n spesifieke faset bereik; al die ander moet maar met minder tevrede wees. Daar is tog veel meer in die lewe as om altyd te probeer om die beste of die eerste te wees.
Dit beteken natuurlik nie dat ons nie na uitnemendheid moet strewe nie. Ons moet eerder ons energie daaraan spandeer om dit wat ons doen, tot die beste van ons eie vermoë te doen en opreg gelukkig te wees met wat ons bereik. Die obsessiewe strewe om altyd eerste te wees, kan baie slegte emosies ontketen: afguns, misgunning en 'n verhewe dunk van jouself. Van die mooiste persoonlike eienskappe wat ek nog in my lewe teengekom het, is die nederigheid van mense wat geweldig baie bereik het, maar nooit toegelaat het dat hulle posisie na hulle koppe toe gaan nie.
Dit is seker maar 'n ou menslike swakheid dat wanneer "niets" skielik "iets" word, hulle hoogmoedig word, maar dit bly 'n lelike eienskap. Die ware maatstaf van 'n mens is nie wat jy in die lewe bereik het nie, maar hoe jy jou posisie hanteer. Die mense wat ek die meeste bewonder, is diegene wat met albei voete plat op die aarde staan, ten spyte van hulle groot sukses.
Lesse uit Stellenbosch
Stellenbosch is 'n pragtige dorp, en daar is baie mense wat baie in die lewe bereik het. In die agt jaar wat ek daar gewerk het, het ek die mense naderhand in twee duidelike groepe verdeel: diegene wat baie bereik het en gedink het hulle is hoog verhewe bo die res - vir hulle het ek verag; en dan diegene wat net soveel bereik het, maar altyd nederig gebly het - vir hulle het ek die hoogste respek gehad.
Ek onthou spesifiek twee sulke gevalle wat hom by die munisipale kassiere afgespeel het, waar ek per toeval teenwoordig was vir programveranderinge. Stellenbosch se stelsel het nie bloot titels soos "Mnr.", "Mev." of "Dr." vooraf op die rekeninge gedruk nie. Ons het 'n titelkode-stelsel van 1 tot 7 gebruik, sodat die rekenaar die korrekte aanspreekvorm voor die inwoner se naam sou invoeg.
Die 'Doktor' van die Aartappelsiekte: Een middag het 'n mannetjie rooi in die gesig by die kantore ingestorm gekom. Hy het sy munisipale rekening woes voor die kassier se gesig gewaai en geskreeu: "Kyk hier! Hier staan ek is 'n Mnr.! Ek is 'n Doktor!" Ek kon spuug op die vent. Waarskynlik was hy 'n doktor in een of ander spesifieke aartappelsiekte, maar van die res van die lewe en basiese ordentlikheid het hy niks geweet nie.
Die Ware Gentleman: 'n Ander keer was ek weer by die kassiere toe 'n jong man instap om 'n adresverandering deur te gee. Hy was saam met my in Bellerive en het pas getrek na 'n huis in Onder-Papegaaiberg. Ek het aangebied om sommer die vorm vir hom in te vul. Toe ek by die titelkode kom, kyk ek op en vra hom: "Maar jy is mos nou 'n Doktor?" Wragtig, hy het bloedrooi gebloos van verleentheid.
Ek onthou ook die vrou van 'n professor wat besig was met haar M-graad oor die redes waarom Stellenbosch se huise se pryse so buitensporig hoog is. Sy het data uit die munisipaliteit se belastinglêer nodig gehad - die afdeling waarmee ek daagliks gewerk het - en ek het haar daarmee gehelp. Alhoewel sy in die heel boonste kringe van die samelewing beweeg het, het sy heel gemaklik en op haar gemak met my, 'n gewone klerk, oor haar lewe gesels. Sy het my nooit een oomblik laat voel dat sy op my neersien nie.
Vir daardie tipe mense sal ek altyd die allergrootste respek koester.

Comments