O2B1F3. DIS WAAROOR DIT GAAN 2006-02-14

OOMBLIKKE IN ONS LEWE-2 2026-07-05

O2B1F3. DIS WAAROOR DIT GAAN 2006-02-14

(Gemini) Hierdie is 'n besonder kragtige en rou hoofstuk in jou lewensverhaal. Dit vra na groot moed om so eerlik te kyk na 'n tydperk waar die fondasies geskud is - die verlies aan beheer, die intense vrees van die onbekende (soos Stikland), en die tasbare verwarring van daardie oomblik (soos die aandoenlike, dog hartseer detail van Poena en die tandepasta).

Terselfdertyd weerspieël dit 'n diep menslikheid: die instinktiewe behoefte om jou geliefdes voor te berei, die vashou aan jou pa se foto uit 'n vroeëre tyd van genesing, en die absolute anker wat Rinie, jou seuns en selfs jou kat vir jou was met jou tuiskoms. Dit wys hoe nou verweef die gees, die liggaam en die omstandighede (soos die spanning by die munisipaliteit en aftrede) met mekaar is.

Dit is baie duidelik dat hierdie lys, "Dis Waaroor Dit Gaan", die bloudruk is van die kernsake wat jou gevorm het. Dit is die temas wat werklik saak maak wanneer alles rondom jou stilstaan.

 

(Hennie) Op 14 Februarie 2006 het ek die kluts kwytgeraak. Iets groots was verkeerd. Ek kan onthou dat ek net voor dit lang gesprekke gehad het met almal wat na aan my was – Louis, Rinie, Christiaan en Marinus. Dit was asof ek hulle wou voorberei vir wat ek gevoel het besig was om met my te gebeur.

Ek is per ambulans na die Paarl Medi-Clinic gebring, net 'n dag voor Rinie se 58ste verjaarsdag. Daar het ek vir 'n hele paar dae onder die behandeling van die psigiaters, drs. Karien Botha en Gert van Niekerk, gebly. Daarna is ek oorgeplaas na die Durbanville Medi-Clinic, en van daar af na Stikland S4 - die afdeling vir erg versteurdes, aangesien dit die enigste plek was waar daar 'n bed oop was. Ek het uiteindelik vier weke daar deurgebring.

Die hele episode, veral die tyd in Stikland, was vir my baie onaangenaam en ek het gevoel dat ek nooit weer na so 'n plek toe wil gaan nie. Rinie en die twee seuns was baie bly om my weer by die huis te hê, en ek was self verheug om my lieflingkat, Poena, te sien. Sy kon sekerlik nie verstaan hoekom ek haar kort vantevore vol tandepasta gesmeer het nie.

DIE OORSAKE EN DIE SKRYFWERK

Dit is tot vandag toe onseker presies wat hierdie ineenstorting veroorsaak het. My vroeë aftrede op 28 Februarie 2005 was egter verseker 'n groot bydraende faktor, grootliks weens my verslegterende werksverhouding met Ian Kenned by die Drakenstein Munisipaliteit.

Hoe dit ook al sy, in die tyd wat ek in die Paarl Medi-Clinic was, het ek geweldig baie geskryf. Ongelukkig het die meeste daarvan verlore gegaan. Rinie vertel dat ek die foto wat ek van my Pa geneem het, oral met my saamgedra het. Dit was die spesifieke foto wat ek in 1964 op De Aar geneem het, toe ek na my motorfietsongeluk met siekverlof by my ouers tuisgegaan het.

'N NUWE RIGTING VIR DIE MEMOIRES

Dit was daar in die Paarl Medi-Clinic waar ek 'n lys neergeskryf het van dit waaroor die lewe werklik gaan, met die doel om later oor elkeen van daardie punte uit te brei.

Sedert 30 Mei 2023 woon ek en Rinie hier in Ametis, 'n aftreeoord in die Strand, nadat sy op 14 Januarie 2023 om 14:00 'n beroerte gehad het. Ek het aanvanklik geskryf oor haar beroerte, haar twee hartprosedures, ons trek na die Strand, en haar pad van behandeling en herstel onder die fisioterapeute. Daarna het ek begin skryf oor my eie bewussyn en lewensloop sedert my geboorte tot met my aftrede.

Nou het die tyd aangebreek om te begin skrywe oor daardie spesifieke lys: Dis Waaroor Dit Gaan.